van het laten maken van foto’s. Dit is hoe fotografen hun werk benaderen. Zij willen een artistiek beeld produceren, en daarvoor willen zij een onderwerp vinden dat interessant is. Zoals Nederlandstalige blues .

RS: Meneer Froude, kunt u ons een voorbeeld geven waarbij we de laatste 50 jaar of zo terug in de tijd zouden kunnen gaan, en de invloed van de fotograaf op het menselijk leven op de planeet zouden kunnen zien?

AP: Ja, ik vind dat fotografen in andere landen betaald moeten worden voor wat ze doen. Het volk zou daar democratisch over moeten beslissen, en de plaatselijke staat zou een bijdrage moeten leveren aan het financiële tekort dat de fotografen nalaten. En dit zou de sociale crisis helpen verzachten. Er wordt geld gegenereerd voor de fotografie, en de fotografie heeft een goed inkomen nodig, wil ze over 30, 50 jaar nog goed zijn. Dit geld ook voor een songwriter, ook zei hebben last van het inkomen.

RS: Er werd u een vraag gesteld door Mr. George Lazzarato. Hij vroeg u naar de historische waarde van een foto, en vroeg hoe een fotograaf het portret beschrijft dat hij maakt. Beschrijven ze hun werk in termen van het maken van een documentaire, of praten ze terug naar wat vooruit te kijken is?

AP: Dat doet er niet toe. Als het een non-fictiewerk is, is het werk tijdloos, maar als het een documentaire is, dan is het ongeveer 250 jaar oud. Het is dus geen probleem voor degenen die een mening hebben. Wat waardevol is, is de interpretatie van de kunstenaar, de presentatie, en niets meer.

RS: Meneer Froude, tijdens een gesprek dat u had op een conferentie met de Royal Society: om wijzigingen in haar statuten aan te bevelen, vermeldde u dat tijdens de Koude Oorlog de Europese traditie van fotograferen jaarlijks rond de twee miljoen werken lag. Dat betekent dat niet alleen het aantal foto’s en werken per jaar om te fotograferen bestond in de Oude Wereld, maar ook het principe om fotografisch verbluffende foto’s te maken. Deze traditie van verbluffende foto’s van schoonheid die West-Europa meebracht uit het Midden-Oosten en Azië, kwam in een diepe vrieskou terecht vlak na de Tweede Wereldoorlog. Was het punt van deze discussie of je ooit terug kon gaan in de tijd en je goed kon herinneren wat de reactie was op het maken van deze foto’s tijdens de Koude Oorlog? Geen grenzen was wat ze meer schreeuwden, “Geen globalisering! Geen open economie! Geen hervorming! Geen verandering!”

Lees meer:
Singer songwriter Nederland

fotografen Mr.